Луғатда «ҳалимлик, юмшоқлик» маъноларини билдиради. Истилоҳда қийинчиликларга сабрли ва матонатли бўлиб, ғазабини ичга ютиш, одамлар билан муомалада юмшоқ ва тавозуъли бўлиш «ҳилм» демакдир. Бунинг акси ғазаб, жиззакилик ва сержаҳллиликдир.